سراپا  اگر  زرد  و  پژمرده ايم                   ولي  دل  به سرما نسپرده ايم

چو  گلدان خالي لب  پنجره                     پر از خاطرات  ترك  خورده ايم

اگر  داغ  دل  بود  ما  ديده ايم                    اگر خون دل بود ، ما خورده ايم

اگر دل  دليل  است  آورده ايم                    اگرداغ شرط است ما برده ايم

اگردشنه ي دشمنان ، گردنيم                  اگر خنجر  دوستان ، گرده ايم

    گواهي  بخواهي  اينك  گواه          همين زخم هايي كه نشمرده ايم

     دلي سربلند و سري  سر بزير            از اين دست  عمري بسر برده ايم

خوشا شب نشستن به پهلوي تو

تـــماشاي پـــرواز گـــــيسوي تو

خوشا با تــو سرگرم صحبت شدن

وســـجده به محـــراب ابـــروي تو

خوشا در نگاه تو چون مي خـــراب

خوشا نـــازنين چشم نــــازوي تو

دو چـــشم پـــر از كهرباي خموش

كه نـــاگه مرا ميكشد ســـوي تو

خوشا بـــازي دســـت اعـــجاز گر

كه گـــل چيند از بــــاغ جادوي تو

...